ရခိုင္ျပည္..စစ္ေတြျမိဳ႔ကလင္မယားႏွစ္ေယာက္သည္.. အိမ္ေထာင္က်လို႔ေကာင္းမၾကာခင္ အျခီအနီအရ.. ရီေနာက္ရာ..ျမက္ေျခာက္ရာဆိုေရပုိင္..(ဟဲဟဲ..ေအစကားပံု..မၾကားဖူးကာေ၀းလို႔ဆိုေကေလ့.. အသစ္ေပၚစြာ စကားပံုလို႔မွတ္..) ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းလာကတ္သည္ ။
ရန္ကုန္ကိုေရာက္လို႔... အလုပ္အကိုင္တိ..ယတိ..အနီက်ဗနာ.. တဂိုင္းၾကာေက.. ရခါစလင္မယားတိ၏ ထံုးစံအတိုင္း.. ေပါက္ယာမနားေယတစ္ေကာင္.. (အာ.. ေဆာ္ရီ..ေဆာ္ရီ.. တစ္ေယာက္ကိုေျပာစြာ... ဟီးဟီး )... ။ ယင္းသူရို႔မွာ ေပါက္လာစြာက.. ေယာက္်ားေသ်ွပါ..။ ယင္းေကာင္ေသ်ွစြာ အေသ်ွခါကပင္.. ၾကည့္ရစြာေပၚမျပည့္ပံုေပါက္ေတအတြက္နန္႔..အမိသည္..အဖသည္ရို႔မွာ စိတ္ၾကိဳက္အလိုလိုက္ထားကတ္ေတလတ္ ..။
ေအး...လူကေပၚမျပည့္စြာမွာတစ္ခါ.. မိဘတိက.. အသိဥာဏ္နိတၱိ..နလဗိန္းတံုးတိျဖစ္လို႔.. ကိုယ့္အေသ်ွကို ရခိုင္စကားသင္မပီးကတ္ ...။
ယင္းတြက္နန္႔.. ယင္းလေပါေသ်ွစြာ.. သူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာေလ့.. ဗမာစကားေျပာေရလူတိရာဟိေရအတြက္နန္႔.. ဗမာစကားေျပာေသာရခုိင္လူမ်ဳိးျဖစ္နိန္ပါသည္..။(အံ့ဖို႔ေကာင္းလီစြ..)
ေယပိုင္နန္႔.. ယင္းအေသ်ွစြာ..အသက္ျပည့္လုိ႔..ေက်ာင္းၾကီးေသ်ွယေသ်ွတက္ပါလတ္စြာ.. တျဖည္းျဖည္းနန္႔.. ငါးတန္းေရာက္ပါလတ္ေတ။.. ယင္းေကာင္ေသ်ွစြာ နဂိုကေလ့..ေပၚမျပည့္ေရအတြက္.. တျခားအေသ်ွတိနန္႔စာေက.. ဥာဏ္ရည္တိုးတက္မွဳ ေနာက္က်ေရ..။ သူေရ..ကိုယ္ကဗမာစကားေျပာေရအတြက္နန္႔.. ကိုယ့္စြာကိုဗမာလူမ်ဳိးလို႔ရာထင္ေရလတ္...(သူ႔ဥာဏ္နန္႔ေလ့..ယေလာက္ရာလိုက္မီစြာကို) ။ တရက္နိန္႔ခါ.. ေက်ာင္းခန္းထဲမွာ...မုန္႔စားလြတ္ခ်ိန္ျဖစ္ေတအတြက္နန္႔.. အေသ်ွတိတစ္ေယာက္စ.. ႏွစ္ေယာက္စေလာက္ရာဟိပါေရ..။ ယင္းေကာင္ေသ်ွေလ့..မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္အိမ္မျပန္ေရအတြက္နန္႔.. ကိုယ့္နိန္ရာေသ်ွမွာကိုယ္ အအီးဆေဆးတိုင္နိန္ပါေရ..။ သူထိုင္နိန္ေရ ခံုတန္းယိွမွာ ဗမာေသ်ွႏွစ္ေယာက္စြာ.. ရခို္င္လူမ်ဳိးတိမုန္းဖို႔ေကာင္းေၾကာင္း.. ၊သူ႔အမိသည္ကရခိုင္နန္႔ျမြီပြီးကိုတြိေက.. ရခိုင္ကိုအယင္သတ္လို႔ သူ႔ကိုမွာထားေၾကာင္း... ယင္းတြက္နန္႔ရခိုင္တိကိုတြိေက.. တဗ်င္း၀ိုင္းသတ္ကတ္ဖို႔...စသျဖင့္နန္႔ ရခိုင္မေကာင္းေၾကာင္းကို အျခင္းေျပာနိန္ကတ္သည္ ။
ဗမာေသ်ွတိေနာက္မွာထိုင္နိန္ေရ..လေပါေသ်ွေလ့..ယင္းစကားတိကိုၾကားစြာနန္႔ ေဒါသတဗ်င္းထြက္လခဗနာ.. ဗမာေသ်ွတိဘာ့ကိုလားျပီးသနာ.. တစ္ေယာက္ကိုတစ္လံုးစီသတ္ပလိုက္ပါေရလတ္။တစ္ခုေလ့မသိဘဲ..အသတ္ခံလိုက္ရေရအတြက္နန္႔ ဗမာေသ်ွႏွစ္ေယာက္စြာ အံၾသၾကီးက်ဗနာ.. ယင္းေကာင္ေသ်ွကိုမ်က္လံုးတိျပဴးလို႔ၾကည့္နီကတ္ေတ..။ တစ္ေယာက္ကလံုး၀နားမလည္ႏိုင္ေရ ပံုစံနန္႔ " ေဟ့ေယာင္.. မိန္းယခိုင္လည္းမဟုတ္ပဲနန္႔ ဘာဖစ္လို႔ ငါဒို႔ကိုထိုးဒါလဲကြ " ဆိုဗနာ မိန္းပါေရ။ ေယခါ.. ေဒါသမေျပသိမ့္ေရေကာင္ေသ်ွက.. မ်က္လံုးတိျပဴးလို႔ၾကည့္ဗနာ.. " ေအး.. အေဖယခိုင္..အေမယခိုင္..သားဗမာကြ " ဆိုပါ၀ါ...။ ဟဲဟဲ.. ဂိုးေသ်ွရို႔..ေမးေသ်ွရို႔မွာပါ၀ါ... ယပိုင္ဗမာေသ်ွတိ မြီးထားကတ္ပါလာခ်င့္အရာ...ဟီးဟီး..။ Written by: DO_OR_DIE
အဆံုးမဟိေရ.......စိတ္ကူးကြင္းျပင္ထဲ....
ငါ့အေတြးတိ.....လြတ္တင္ထားလိုက္မိေရ.....
စိတၱဇဆန္ေရ..... ညဥ့္တစ္ခု၏.......
ေမွာ္ဆန္နိန္ေရ.......ကကြက္တိေအာက္မွာ......
ငါကိုယ္တိုင္က.......ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္က်ယွံဳးလို႔......
အလင္းေရာင္.....တစ္စက္တစ္ေျပာက္အတြက္..........
ငါ့အေတြးတိ..... ေမ်ွာ္လင့္တၾကီးကူးခတ္လို႔........
အခါခါၾဟာေဖြေလ့.. ..မတြိႏိုင္ေရ..
လြတ္ေျမာက္မွဳကို.....တမ္းတယင္းနန္႔..
ဇာႏွစ္ခါေျမာက္မွန္းမသိေရ.....
က်ယံွဳးမွဳက....ငါ့စိတ္၀ိညဥ္ကိုႏွိပ္စက္တံုး..
အမုန္းတိနန္႔.....ပိတ္ေလွာင္နိန္ေရ..
ႏွလံုးသားတစ္ခု၏.... မြန္းက်ပ္ပိတ္ေလွာင္မွဳ..
အမုန္းတိကို.....ထည့္သိမ္းထားေရ..
ငါ့ႏွလံုးသားေလ့.....ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမွဳနိတိၳ..
ဇာကိုေလ့အစိုးမရေရ.....ေလာကထဲက..
ေသခ်ာမွဳတစ္ခုက...... ငါ့အမုန္းတိသည္..
လလြယ္ကကူေျပာင္းလဲႏိုင္ေသာ.........
အခ်ိန္တတိုနန္႔အေရာင္ေျပာင္းႏိုင္ေသာ........
ဟန္ေဆာင္အျပံဳးနန္႔ဖံုးကြယ္ႏိုင္ေသာ........
အမုန္းတုအမုန္းေယာင္တစ္ခုမဟုတ္....။
အျပံဳးမဟိေရ.... ငါ့မ်က္ႏွာေလ့
အီးစက္စက္နန္႔..... ခက္ထန္ယင္း...
မကြယ္၀ွက္တမ္း....ေျပာရဖို႔ဆို...
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္.....လန္႔ထိတ္လို႔...
တစ္ခုေတာ့ေျပာေမ..သူငယ္ခ်င္း..
အတၱတိ၏ ..ရိုက္ပတ္မွဳၾကားထဲမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္မုန္းတီးလို႔..
ဇာပင္ေျပာေျပာ..ဒဏ္ရာတိနန္႔..
အခ်ိန္ကာလတိုက္စားမွဳတိၾကားထဲက..
နက္ေမွာင္နိန္ေရ..တြင္းနက္တစ္ခုထဲမွာ..
ငါ့အမုန္းတိ..ပံုမပ်က္ပန္းမပ်က္..
တယုတယနန္႔..ငါမြီးထားတံုး...။ Written by: DO_OR_DIE
၀င္း၀င္းပပ လျပည့္၀န္းသို႔
ခ်စ္ႏွမပ်ဳိ စက္စက္ယိုကို
စျမင္တည္းက ခ်စ္စိတ္ယိုဖိတ္
ျပဴးထြက္မတတ္... ကိုယ့္ႏွစ္လံုးႏွင့္
အားရဘားရငမ္းမိသည္...။
အိမ္ေရာက္သည္ႏွင့္ အခန္းထဲ၀င္
တန္းခါးပိတ္၍ သံုးရက္တိုင္တိုင္
ထမင္းမစား.. ခ်ဴးေပါက္အားဘဲ
ခ်စ္ႏွမအား... ဆက္မည္စာကို
ၾကိဳးစားပမ္းစား ရြီးဖြဲ႔သည္...။
ထိုသို႔ရြီးဖြဲ႔... ခ်စ္စာခြီကို
ႏွမလက္သို႔.. ဆက္ဖို႔ၾကံလ်ွင္
မင္းထီးဘုရင္ သတၱိေျပာင္သို႔
လက္ရံုးႏွလံုး.. ျပည့္၀မွန္လို႔
ေၾကာက္ဒူးတုန္၍..လန္႔ထိတ္သည္...။
သို႔ပါေသာ္ေလ့ မဆက္ျပန္က
မျဖစ္တဖန္ ဟိျပန္ေသာေၾကာင့္
ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း.. ေက်ာ္သန္းစိန္အား
သြားျဖဲကာျပ ေအာက္က်ဳိ႔ကာႏွင့္
ကူညီပါေၾကာင္း ေတာင္းပန္၏...။
ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း... ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက
မစိုးရိမ္ကဲ့.. စိတ္ရာခ်ေ၀
မင္းႏွမကို.. မင္းဘက္ပါေအာင္
မင္းစာခြီကို ေဆာင္ဗ်ာလ္ယူလို႔
ငါအမွန္ပင္ ပီးအပ္မည္...။
တပတ္ၾကာေညာင္း.. ေက်ာ္သန္းစိန္အား
လမ္းမွာတြိေသာ္... ခ်စ္ႏွမက..
ဇာသို႔ဆိုေၾကာင္း.. သိခ်င္ေဇာနန္႔..
အငမ္းမရ... ပင္ထက္ေမ်ာက္သို႔
မိန္းျပန္ေသာခါ.. ၾကားရသည္ကား......
စာခြီကိုေလ့... ပို႔ျပီးေၾကာင္းႏွင့္..
စာလကၤာစီ... ကၽြန္႔လက္ရာေလ့
ႏွမပ်ဳိျဖဴ... သဲအူတုန္လို႔ု႔...
ဘ၀င္ခ်ဳိျမ.. ၾကိဳက္ႏွစ္သက္၍
စိတ္မပူဖို႔ ဆိုလာ၏...။
သို႔ပါေသာ္ေလ့.. ခ်စ္ႏွမပ်ဳိ
ပပ၀င္းက.. ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေမာင္..
ေက်ာ္သန္းစိန္အား စာစီကံုးသူ
ကိုႏွေခါင္းဟု မွတ္ထင္ေသာေၾကာင့္
ၾဟက္ျပံဳး၀င့္ကာ.. ေဂါင္းညိတ္ကာႏွင့္
သူ႔အားခ်စ္ေျဖ ပီးလုိက္သည္ဟုဆိုလာ၏ ..။
မင္းထီးဘုရင္ ဘုန္းေရာင္ေျပာင္သို႔
သတၱိအေရာင္ ထြန္းေျပာင္ေသာသူ
အကၽြႏု္ပ္ကား သူမ်ားအားကိုးေပါက္ဆိန္ရိုးသို႔
ကိုယ္အားကိုယ္ကိုး မစြမ္းေဆာင္ဘဲ
ေယာက္ဖအားကိုး မိလီေသာေၾကာင့္
အသဲျဗျဗန္း... ကြဲရပါ၏...
တရားႏွင့္ရာ ေျဖပါမည္...။ Written by: DO_OR_DIE
ရိွခိုက္အဆက္ဆက္ကပင္ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း
ကိုယ့္ဘုရင္နန္႔.... ကိုယ့္သမိုင္းနန္႔
Independent Arakan Kingdom လို႔
ကမၻာေပၚမွာ ထင္ေပၚခေရ ငါရို႔ရကၡိဳင္....။
ဘုရားသ်ွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၾကြေရာက္ခေရ
ဗ်ာဒိတ္၀င္ျမီ... ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေဇာ..
ရကၡိဳင္လူမ်ဳိးပါလို႔.. ဂုဏ္ယူခကတ္ေတ..
အစဥ္အလာျမင့္မားေရ... ငါရို႔ရကၡိဳင္...။
ခြီးသားေမာင္၀ိုင္း... ေအာက္သားငပိ..
စစ္မေၾကညာ.. အသံမျပဳ..
ခြီးၾကံၾကံလို႔... ထီးက်ဳိးစည္းေပါက္...
ရင္နာခရေရ... ဖရကၡိဳင္ျပည္...။
လူၾကီးလူလတ္... အစိတ္ေကမက်န္..
ဓါးမိုးလွံေထာက္... မ်ဳိးျပဳတ္လားေအာင္
အသတ္ခံခရေရ.. ႏွစ္ေလးဆယ္ငရဲခန္းကို
မိန္႔ဂြန္ေဆာင္နီကတ္လို႔ ျဖစ္ဖို႔လား...။
လူမွန္းမသိ... လ'သားရြယ္မွာ
ေလာကအေၾကာင္းဇာမသိဘဲ... အသတ္ခံရ
ျမီက်ခေရ... ရကၡိဳင္သြီးတြက္
ေျမာက္ဦးထီးနန္း...ဗမာသီြးနန္႔ဆီးပစ္ေမ...။December 31, 2006 ... 11:00 PM
Written by: DO_OR_DIE
ေဆာင္းလရာသီ ညဥ္႔ကိုလြန္ခ
အာရံုမိုးထက္ အလင္းေရာက္ေလ့
နီေရာင္မေရာက္ တိုးမေပါက္ပဲ
အရိုးကြဲအက္ .. သြီးခဲမတတ္..
မညွာမတာ လီရိုင္းေၾကာင့္....။
ဖရကၡိဳင္ျပည္.. အနာဂါတ္ေလ့...
ေဆာင္းလျပာသို.. မုိးေသာက္ခ်ိန္သို႔..
ႏွင္းတ၀ီ၀ီ... မွဳန္ဗ်ာလ္မိွဳင္းလို႔..
ရိွကိုမွန္းဆ ၾကည့္ပါေကေလ့..
လက္တစ္ကမ္းထက္ မျမင္ရ...။
မိုးလ၀ါေခါင္.. ေမွာင္ဗ်ာလ္မဲလို႔...
အာကာတစ္ခြင္.. ငိုသံပီးလို႔..
မိုးၾကိဳးသံေလ့... တဒိန္းဒိန္းႏွင့္...
မိုးထဲရီထဲ... ခ်မ္းခိုက္တုန္သည္...
မညွာမတာ မိုးမင္းေၾကာင့္...။
ႏြံေတာထဲက တိုးထြက္မရ
က်ဳပ္တလူးလူး ျပည္နာဂါတ္ေလ့
ကယ္သူကင္းမဲ့.. ဆယ္သူေလ့၀ီး
ရင္ႏွစ္သားေလ့.. ေရွာင္ခြာျပီးလို႔
ဆက္လို႔နစ္ျမဲ က်န္ရစ္၏...။
သို႔ပါေသာ္ေလ့ ျပည္ရကၡိဳင္သား..
ေမာင္ဘြားရို႔မွာ.. ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား..
တစ္ခုတည္းတြက္.. ေဂါင္းထဲထည့္လ်ွက္...
မင္းေလ့ရြီးေလ်ွာက္ ေဘးကင္းလမ္းကို...
ငါေလ့ေလ်ွာက္ဖို႔ ... ပန္းခင္းလမ္းဆို...
ငတ္ျပတ္တစ္ခါ... ၀မ္း၀ရံုႏွင့္...
လမိုက္ညဥ့္တိ.. အံၾကိတ္ျဖတ္ယင္း...
စူးေတာထဲက... ဒုကၡ၀ဲႏွင့္...
က်ီဆန္ေတာက... သြီးခင္းလမ္းကို...
ဇာသူ၀င္လို႔.. ႏြဲပါ့မည္...။မွတ္ခ်က္။ ေတာ္လွန္ရီးလုပ္စားနီေရလူတိကို မဆိုလို.. ျပည္ခ်စ္စိတ္နန္႔ ကိုယ့္အသက္ကိုလွဴပနာ ..ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔နီကတ္ေတ... ျမင့္ျမတ္ဇာနည္တိကိုဆိုလိုပါေရ...။
Written by: DO_OR_DIE
