The thoughts of Arakanese youths today are the future of Arakan for tomorrow!!!
Showing posts with label စာစု. Show all posts
Showing posts with label စာစု. Show all posts

Tuesday, August 18, 2009

လူဆိုစြာခံစားခ်က္နန္႔



ေအနိန္႔.. ထထူးဆဆန္း.. ထမင္းစေစာစားစြာတိြလို႔ ေမေမက အံ့ၾသနိန္ေရ.. တစ္ခုေလ့ေတာ့မေျပာ..
အရာနိန္႔တိဆိုေက.. တစ္နာရီ.. ႏွစ္နာရီမတီးဘဲနန္႔ ထမင္းမစားတတ္ေတလူက.. ဆယ္နာရီမတီးခင္ကပင္ ထမင္းအိုးဖံုးလွန္နိန္ယာ .. လွန္ရစြာကေလ့..အေၾကာင္းဟိေရ.. ေအနိန္႔.. ရုပ္ၾဟင္ရံုမွာ.. နာမည္ၾကီးႏိုင္ငံျခားကားသစ္တင္ထားစြာ တြိခေရ.. ေဒကားကိုမျပခင္ကပင္.. ဂ်ာနယ္တစ္ခုမွာဖတ္လိုက္ရလို႔စိတ္၀င္စားနိန္စြာ.. ေယဇုနန္႔.. ေအနိန္႔ခါ ခါတိုင္းထက္ထမင္းစေစာစားထားလိုက္ေတ ေနာက္မက်ရေအာင္ပ............

ကားစေရဆိုစြာနန္႔... ဇာတ္လမ္းက တရံုလံုးကိုဆြဲေဆာင္ထားေရ.. .. ဇာတ္လမ္း၏အဟုန္အတိုင္းအားလံုးေမ်ွာပါ... လို႔..
အစပိုင္းဇာတ္လမ္းကရယ္စရာေခ်တိကေကာင္းပါေရ.. အကၽြန္ေလ့နဂိုကပင္ အရယ္သန္ေရအတြက္.. မ်က္ရည္ယို..(ယိုစရာဟိစြာအားလံုးယို) ပါေအာင္လိုက္ရယ္နိန္ေရ.. အကၽြန္ေဘးက လူတိဆိုေကပိုဆိုး.. တစ္ေယာက္နန္႔တစ္ေယာက္ အရယ္ျပိဳင္နိန္ကတ္လာေတာင္ထင္ရေရ.. တစ္ေယာက္အသံကို..တစ္ေယာက္ေက်ာ္ေအာင္ရယ္ကတ္စြာပံုစံမ်ဳိး..
တေျဖးေျဖးနန္႔ဇာတ္လမ္းက ေလးနက္ပါလတ္ေတ.. ဇာတ္ကြက္အေျပာင္းအလဲတိၾကမ္းပါလတ္ေတ.. ဇာတ္လုိက္ခမ်ာအလူးလူးအလဲလဲ.. သနားဖို႔ေကာင္းပါလတ္ေတ.. ဇာတ္လမ္းက အဆံုးပိုင္းမွာ ကေကာင္း၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းပါလတ္ေတ.. သရုပ္ေဆာင္တိ၏ ပိုင္ႏိုင္ေရသရုပ္ေဆာင္ခ်က္တိေအာက္မွာ.. အကၽြန္တင္းမခံႏိုင္ယာ.. ပိက္ကားထက္ကမင္းသားနန္႔အျပိဳင္..အကၽြန္လိုက္ငိုနိန္မိေရ... ထူးဆန္းစြာက ေဘးကလူတိစြာအကၽြန္႔ကိုအထူးအဆန္းပိုင္လွည့္ၾကည့္နိန္ကတ္ေတ.. သူရို႔ကိုယ္တိုင္ေလ့..လက္ထဲက လက္ကိုင္ပ၀ါေသ်ွနန္႔လူမျမင္ေအာင္မ်က္ရည္ခုိးသုတ္နိန္ကတ္ေကေလ့.. သူရို႔မဟုတ္ေတအတိုင္းယာ...

ဇာတ္လမ္း ရယ္စရာေကာင္းနိန္ေရအခ်ိန္မွာ.. အကၽြန္လုိက္ရယ္နိန္ခေရ.. သူရို႔ေလ့.. ပေပ်ာ္ၾဟၾဟြင္အကၽြန္နန္႔တတူတူလုိက္ရယ္ခကတ္ေတ.. (ရယ္စရာေကာင္းေအာင္လုပ္ျပမွေတာ့ ရယ္ကတ္ဖို႔ပ)....... သူရို႔ရယ္မိစြာအတြက္ ၾဟက္ရြံ႔ေရအမူအယာမ်ဳိးတစိေလ့မျပခ...
ဇာတ္လမ္း ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းနိန္ေရအခ်ိန္မွာ.. အကၽြန္လုိက္ငိုနိန္ခေရ.. သူရို႔ေလ့.. ၀မ္းပမ္းတနည္းနန္႔ ငိုကတ္ေတ.. (၀မ္းနည္းစရာေကာင္းေအာင္လုပ္ျပမွေတာ့ ငိုကတ္ဖို႔ပ) .. ယေကေလ့.. သူရို႔ငိုနိန္စြာကိုေဘးကလူတိတြိလတ္ေမ ဆိုဗနာ.. လက္ကိုင္ပ၀ါေသ်ွနန္႔ မ်က္ရည္ခိုးသုတ္နိန္ကတ္ေတ.. ကိုယ့္ခံစားခ်က္အစစ္အမွန္ကို ထုတ္ျပဖို႔အတြက္ ၾဟက္ရြံ႔ဖို႔လုိလာ..
ရယ္စရာတြိေကရယ္ဖို႔.. ငိုစရာတြိေကငိုဖို႔နားရာ.. ယင္းဟင့္အတြက္ဇာေၾကာင့္ဖံုးကြယ္ထားဖို႔လိုဖို႔လဲ........

ပပြင့္လလင္းေျပာရေက.. အကၽြန္မ်က္ရည္က်လြယ္တတ္ေတ..... အထူးသျဖင့္.. ကိုယ့္ခ်စ္ခင္တန္ဖိုးထားေရလူတိနန္႔ ပက္သတ္ေက.. ပိုလို႔မ်က္ရည္လြယ္တတ္ေတ.. ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္အျဖစ္တိနန္႔မွမဟုတ္... အိမ္မွာအလွမြီးစပ္ထားေရငါးေသ်ွသီေကေလ့.. မ်က္ရည္က်ခ်င္..က်တတ္ေတ.. လူနန္႔တိရိစၧာန္တိကို အဓိက ခြဲျခားျပထားစြာက.. လူသည္.. မိမိခံစားခ်က္ကို ယွယွင္းလလင္းထုတ္ေဖာ္ျပတတ္ပနာ..တိရိစၧာန္တိက သူရို႔၏ ခံစားခ်က္ကိုယွယွင္းလလင္းထုတ္ေဖာ္မျပတတ္စြာအခ်က္ျဖစ္ေတ... ခံစားခ်က္ေရပင္ လူကိုတျခားသတၱ၀ါတိနန္႔ ကြာျခားစီေအာင္လုပ္ပီးေသာ အဓိက အခ်က္ျဖစ္ေတ... ...

လူမွန္ေက.. ခံစားခ်က္ဟိေရ.. လူလို႔ဆိုမွေတာ့.. ေယာက်္ားနန္႔မမ..ႏွစ္မ်ဳိးလံုးကို လူလို႔ေခၚေရ.... ေယတြက္နန္႔.. ေယာက်္ားမွာပါ..မမမွာပါ.. ခံစားခ်က္ဟိကတ္ေတ.. ခံစားခ်က္ဟိေရအတြက္.. ရယ္စရာတြိေရအခါလူသည္ ရယ္တတ္ေတ.. ယင္းပိုင္ဗ်ာလ္.. ငိုစရာတြိေရခါေလ့.. ငိုတတ္ေတ.. ခံစားမွဳသည္ပင္ လူ၏ တန္ဖိုး..... ယပိုင္.. လူတိုင္းခံစားမွဳဟိေရဆိုမွ..ေယာက်္ားက မငိုရ.. မမမွငိုရဖို႔ဆိုေက.. ေယာက်္ားသည္.. ခံစားတတ္ေတ ႏွလံုးသားမဟိေရ.. သတၱ၀ါဆန္းတစ္မ်ဳိးလား..မဟုတ္.. ေယပိုင္မဟုတ္သိ.. ေအခ်င့္စြာနည္းလမ္းမက်... ေယာက်္ားတိသည္ေလ့.. သြီးသားနန္႔ဖြဲစည္းထားေရခႏၵာကိုယ္နန္႔ အသက္ၾဟင္သန္နိန္ကတ္ေတ... ေယေက.. ေယာက်္ားတိသည္..ေလ့.. ရယ္စရတြိေက..ရယ္ေရပိုင္.. ငိုစရာတြိေရခါ..ငိုတတ္စြာဗ်ာလ္.. အဓိပ္ပါယ္မဟိေရ.. ဇာခိုက္က အရူးအေပါက ေျပာခမွန္းမသိေရ.. ေယာက်္ားမွန္ေက မ်က္ရည္မက် ဆိုေကပင္.. ငိုခ်င္ယင့္နန္႔.. မ်က္ရည္ခိုးသုတ္နိန္ရဖို႔လား? ...လြန္ခေရသကၠရစ္အေဟာင္းတိက က်က်န္ခေရ စကားလံုးအဆြီးအေဟာင္းတိအတြက္နန္႔ အကၽြန္ရို႔၏ ခံစားရေရအတိုင္းျပဳမူဖို႔စြာကိုေတြေ၀နိန္ရဖို႔လား? လူဆိုစြာခံစားတတ္ေသာ သတၱ၀ါျဖစ္သည္... ေယေၾကာင့္နန္႔.......................


Written by: DO_OR_DIE

Monday, August 17, 2009

အေဖယခိုင္...အေမယခိုင္...သားဗမာ

ရခိုင္ျပည္..စစ္ေတြျမိဳ႔ကလင္မယားႏွစ္ေယာက္သည္.. အိမ္ေထာင္က်လို႔ေကာင္းမၾကာခင္ အျခီအနီအရ.. ရီေနာက္ရာ..ျမက္ေျခာက္ရာဆိုေရပုိင္..(ဟဲဟဲ..ေအစကားပံု..မၾကားဖူးကာေ၀းလို႔ဆိုေကေလ့.. အသစ္ေပၚစြာ စကားပံုလို႔မွတ္..) ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းလာကတ္သည္ ။
ရန္ကုန္ကိုေရာက္လို႔... အလုပ္အကိုင္တိ..ယတိ..အနီက်ဗနာ.. တဂိုင္းၾကာေက.. ရခါစလင္မယားတိ၏ ထံုးစံအတိုင္း.. ေပါက္ယာမနားေယတစ္ေကာင္.. (အာ.. ေဆာ္ရီ..ေဆာ္ရီ.. တစ္ေယာက္ကိုေျပာစြာ... ဟီးဟီး )... ။ ယင္းသူရို႔မွာ ေပါက္လာစြာက.. ေယာက္်ားေသ်ွပါ..။ ယင္းေကာင္ေသ်ွစြာ အေသ်ွခါကပင္.. ၾကည့္ရစြာေပၚမျပည့္ပံုေပါက္ေတအတြက္နန္႔..အမိသည္..အဖသည္ရို႔မွာ စိတ္ၾကိဳက္အလိုလိုက္ထားကတ္ေတလတ္ ..။
ေအး...လူကေပၚမျပည့္စြာမွာတစ္ခါ.. မိဘတိက.. အသိဥာဏ္နိတၱိ..နလဗိန္းတံုးတိျဖစ္လို႔.. ကိုယ့္အေသ်ွကို ရခိုင္စကားသင္မပီးကတ္ ...။
ယင္းတြက္နန္႔.. ယင္းလေပါေသ်ွစြာ.. သူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာေလ့.. ဗမာစကားေျပာေရလူတိရာဟိေရအတြက္နန္႔.. ဗမာစကားေျပာေသာရခုိင္လူမ်ဳိးျဖစ္နိန္ပါသည္..။(အံ့ဖို႔ေကာင္းလီစြ..)
ေယပိုင္နန္႔.. ယင္းအေသ်ွစြာ..အသက္ျပည့္လုိ႔..ေက်ာင္းၾကီးေသ်ွယေသ်ွတက္ပါလတ္စြာ.. တျဖည္းျဖည္းနန္႔.. ငါးတန္းေရာက္ပါလတ္ေတ။.. ယင္းေကာင္ေသ်ွစြာ နဂိုကေလ့..ေပၚမျပည့္ေရအတြက္.. တျခားအေသ်ွတိနန္႔စာေက.. ဥာဏ္ရည္တိုးတက္မွဳ ေနာက္က်ေရ..။ သူေရ..ကိုယ္ကဗမာစကားေျပာေရအတြက္နန္႔.. ကိုယ့္စြာကိုဗမာလူမ်ဳိးလို႔ရာထင္ေရလတ္...(သူ႔ဥာဏ္နန္႔ေလ့..ယေလာက္ရာလိုက္မီစြာကို) ။ တရက္နိန္႔ခါ.. ေက်ာင္းခန္းထဲမွာ...မုန္႔စားလြတ္ခ်ိန္ျဖစ္ေတအတြက္နန္႔.. အေသ်ွတိတစ္ေယာက္စ.. ႏွစ္ေယာက္စေလာက္ရာဟိပါေရ..။ ယင္းေကာင္ေသ်ွေလ့..မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္အိမ္မျပန္ေရအတြက္နန္႔.. ကိုယ့္နိန္ရာေသ်ွမွာကိုယ္ အအီးဆေဆးတိုင္နိန္ပါေရ..။ သူထိုင္နိန္ေရ ခံုတန္းယိွမွာ ဗမာေသ်ွႏွစ္ေယာက္စြာ.. ရခို္င္လူမ်ဳိးတိမုန္းဖို႔ေကာင္းေၾကာင္း.. ၊သူ႔အမိသည္ကရခိုင္နန္႔ျမြီပြီးကိုတြိေက.. ရခိုင္ကိုအယင္သတ္လို႔ သူ႔ကိုမွာထားေၾကာင္း... ယင္းတြက္နန္႔ရခိုင္တိကိုတြိေက.. တဗ်င္း၀ိုင္းသတ္ကတ္ဖို႔...စသျဖင့္နန္႔ ရခိုင္မေကာင္းေၾကာင္းကို အျခင္းေျပာနိန္ကတ္သည္ ။
ဗမာေသ်ွတိေနာက္မွာထိုင္နိန္ေရ..လေပါေသ်ွေလ့..ယင္းစကားတိကိုၾကားစြာနန္႔ ေဒါသတဗ်င္းထြက္လခဗနာ.. ဗမာေသ်ွတိဘာ့ကိုလားျပီးသနာ.. တစ္ေယာက္ကိုတစ္လံုးစီသတ္ပလိုက္ပါေရလတ္။တစ္ခုေလ့မသိဘဲ..အသတ္ခံလိုက္ရေရအတြက္နန္႔ ဗမာေသ်ွႏွစ္ေယာက္စြာ အံၾသၾကီးက်ဗနာ.. ယင္းေကာင္ေသ်ွကိုမ်က္လံုးတိျပဴးလို႔ၾကည့္နီကတ္ေတ..။ တစ္ေယာက္ကလံုး၀နားမလည္ႏိုင္ေရ ပံုစံနန္႔ " ေဟ့ေယာင္.. မိန္းယခိုင္လည္းမဟုတ္ပဲနန္႔ ဘာဖစ္လို႔ ငါဒို႔ကိုထိုးဒါလဲကြ " ဆိုဗနာ မိန္းပါေရ။ ေယခါ.. ေဒါသမေျပသိမ့္ေရေကာင္ေသ်ွက.. မ်က္လံုးတိျပဴးလို႔ၾကည့္ဗနာ.. " ေအး.. အေဖယခိုင္..အေမယခိုင္..သားဗမာကြ " ဆိုပါ၀ါ...။ ဟဲဟဲ.. ဂိုးေသ်ွရို႔..ေမးေသ်ွရို႔မွာပါ၀ါ... ယပိုင္ဗမာေသ်ွတိ မြီးထားကတ္ပါလာခ်င့္အရာ...ဟီးဟီး..။

Written by: DO_OR_DIE

အားမနာလို႔က်ားကၽြာလားေ၀း

ရခိုင္တိုင္းရင္းသားထဲမွာပါ၀င္ေရ.. ျမိဳ(သို႔မဟုတ္) ခမီးလူမ်ဳိးတိ၏ ရိုးသားမွဳကို အားလံုးသူၾကားဖူးျပီးသားထင္ပါေရ...။
ယျပီးေက..သူရို႔စြာရခိုင္စကားကိုေလ့..ၾကိဳးစားလို႔ေျပာကတ္စြာ..မပီကလာ..ပီကလာေသ်ွနန္႔.. နားထဲမွာ..နားေထာင္ရစြာ..ေကာင္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါေရ.. ။ ယေကေလ့.. သူရို႔စြာ..စကားအသံုးအႏုန္းမွန္ေအာင္မသံုးတတ္ေတအတြက္နန္႔... တခါတရီ.. သူရို႔ေျပာလုိက္စြာစကားတိစြာ.. အဓိပ္ပါယ္ေနာက္တစ္မ်ဳိးသက္ေရာက္နိန္တတ္ပါေရ..။
ယင္းပိုင္.. ခမီးလူမ်ဳိးတိစကားေျပာအလြဲအတြက္နန္႔.. အကၽြန္တစ္ခါ..ထမင္းငတ္ဖူးပါေရ.. ။

ဂိုးေသ်ွက...ယင္းသူရို႔စကားေျပာမတတ္စြာနန္႔..မင္းထမင္းငတ္စြာနန္႔ဇာဆိုင္ေလေ၀း..လို႔မိန္းခ်င္ဖို႔..။ ဟုတ္ပါေရ.. ဇာပိုင္ဆိုင္ေလဆိုစြာ...ေအာက္မွာရာဖတ္ၾကည့္ပါဖိ..။

အကၽြန္နန္႔ အကၽြန္႔သူငယ္ခ်င္းေက်ာ္မိုးေအာင္ေရ.. အေသ်ွခါကပင္..ခရီးလားရစြာေကာင္း၀ါသနာပါကတ္ပါေရ.. ။ ယင္းတြက္နန္႔.. လူပ်ဳိေပါက္ျဖစ္စြာနန္႔.. ႏွစ္ေကာင္..ရခိုင္ျပည္ကိုျဖိဳလုိ႔လားစြာ နယ္ကသူငယ္ခ်င္းတိဆိုေက.. မေရာက္ဖူးေရအိမ္မဟိလိုက္ပ်ာလ္..။ ေယပိုင္လားကတ္စြာ.. တစ္ႏွစ္ခါ.. တကၠသိုလ္ပိတ္ထားလို႔..အားနိန္ေရအတြက္နန္႔ ႏြီခါ.. အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေယာက္ေရ.. တစ္ခန္းတည္းသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဟိေရ.. ရြာကိုလည္ဖို႔လားကတ္ပါေရ...။ ယင္းရြာေရ.. ရခိုင္ျပည္အစြန္အဖ်ားေဒသဘက္ကိုက်ေရအတြက္နန္႔.. အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေယာက္ေရ.. ကားတစ္တန္..ႏြားဂါရီတစ္တန္..နန္႔.. ေနာက္ဆံုးတစ္ခုလမ္းေလ့ မေပါက္ယာျဖစ္လို႔.. လမ္းေလ်ွာက္ဗ်ာလ္လားရပါေရ.. ။ ဟုိရြာကိုေရာက္ေက ၀င္မိန္း..
ေဒရြာကိုေရာက္ေက၀င္မိန္းနန္႔.. ေနာက္ဆံုးခါ..နီ၀င္ဖို႔ပ်င္နိန္ယာျဖစ္လို႔.. အကၽြန္႔သူငယ္ခ်င္းကနီးစပ္ေတ..ရြာတစ္ရြာမွာ.. အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပဗနာ.. ေဒနိန္႔တစ္ညဥ္႔အိပ္ျပီးခါမွ နက္ဖန္မိုးထဆက္လို႔လားကတ္ဖို႔လို႔အၾကံပီးပါေရ.. ။ အကၽြန္ေလ့.. ျခီေထာက္တဗ်င္းေညာင္းနိန္ယာ.. ဆက္ေလ်ွာက္ခ်င္စိတ္တစ္ခုပိုင္ေလ့မဟိဗ်ာလ္..။ ယင္းတြက္နန္႔.. ရြာစပ္မွာဟိေရ.. တဲတစ္လံုးထဲကို၀င္ဗနာ.. အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပေရ။ ယျပီးခါမွ.. အဂုအကၽြန္ရို႔ေရာက္နိန္ေရ ရြာစြာခမီးရြာမွန္းသိရေရ.. ။ အသက္ေလးဆယ္ေလာက္ဟိေရ ..ခမီးလူၾကီးတစ္ေယာက္တည္းယာခင္းလုပ္လုိ႔နိန္စြာ ။ လူၾကီးကစိတ္ေလ့ေကာင္းေရ... အကၽြန္ရို႔ကို အီးအီးေဆးေဆးနားခိုင္းဗနာ.. နက္ဖန္ခါမွ.. အကၽြန္ရို႔လားခ်င္ေရရြာကို သူကိုယ္တိုင္လိုက္ပို႔ပီးဖို႔ဆိုစြာကို.. ရခိုင္စကားမတတ္ကတတ္နန္႔ေျပာပါေရ ။ အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေယာက္ေလ့.. "ခ်ီးစိုက္မြတ္တံုး..ခ်ေဘာင္သာတြိေရပိုင္.." (စကားပံုမွားလခယာဟမ္.. မတတ္ႏိုင္.. အတြက္ေပၚစြာကို ယူသံုးလုိက္ယင့္ေယ..ဟဲဟဲ) ကေကာင္းေပ်ာ္လချပီးေက.. အားမနာပါးမနာ.. လူမ်ားအိမ္ထက္.. တက္ထိုင္နိန္ကတ္ယာမနားေယ ။
ခမီးၾကီးေလ့အာဂႏၵဳတိကိုေကၽြးဖို႔ဆိုဗနာ.. ခၽြဲတလံုးလံုးနန္႔ခ်က္ျပဳတ္နိန္စြာျမင္လုိ႔..အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေကာင္.. လ်ွာရည္ယိုနိန္ကတ္ယာ ။ တနားေလာက္နိန္ေက.. ထမင္းတိယတိခူးခပ္ပနာ..အကၽြန္ရို႔ကိုေခၚလို႔ေကၽြးစြာနန္႔.. ထမင္းေလာင္ဗန္းထြက္ျပီးလားဖို႔ပိုင္.. တတင္းဆုတ္လို႔.. အားရဘားရလြဲပလိုက္မယ္ဆိုဗနာ.. ထိုင္ကတ္ယာမနားေယ ။ ငါးကေလ့..ၾကက္သားနန္႔.. ဇာေျပာဖို႔လုိဖို႔လဲ.. တစ္ေယာက္တစ္ဖဲ့စီထည့္ပနာ.. အားရပါးရဆြဲလို႔ကိုင္ဖို႔ပ်င္နိန္ကတ္ေတ ။ ယင္းအခ်ိန္မွာ..ခမီးစြာဓါးမတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ဗနာ.. (ျခံယွင္းဖို႔လားဖို႔ဟိဖို႔) ေအာက္ကိုဆင္းဖို႔ပ်င္နိန္ေရ..။ ယေကေလ့.. သူကမဆင္းသိမ့္ဘဲနန္႔.. အိမ္သ်ွင္ပီပီ.. အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေယာက္ကို..စကားတစ္ခြန္းႏွစ္ခြန္းေလာက္ေျပာဖို႔လိုအပ္ေတလို႔ ယူဆလို႔လားမသိ.. ျပန္လွည့္လာဗနာ အကၽြန္ရို႔ကိုၾကည့္ဗနာေျပာေရ...

" အားမနာလုိ႔ က်ားကၽြာလာေ၀း " လတ္..(လက္ထဲမွာေလ့.. ဓါးမတစ္ေခ်ာင္းသန္ကသန္ေရနန္႔...)

အကၽြန္ေလ့ယင္းစကားကိုၾကားစြာနန္႔.. အားရပါးရကိုက္ဖို႔ပ်င္နိန္ေရၾကက္သားဖဲ့ကိုဆက္မကိုက္၀ံ့ဘဲ ေၾကာင္လို႔ၾကည့္နိန္ေရ..။ ေယမွာ.. ခမီးကအကၽြန္ရို႔သူ႔စကားကို နားမလည္ထင္လို႔ဟိဖို႔ အရာထပ္လို႔ေျပာေရ..
လက္ကဓါးကိုေလ့..ေျမာက္လို႔..
" အားမနာလို႔..က်ားကၽြာလားေ၀း " လတ္.. အသံကေလ့..ၾသၾသၾကီး.. လက္ကဓါးကိုေလ့ေျမာက္လို႔... အကၽြန္ရို႔ေလ့..ဆက္စားရဖို႔လိုလို..ရပ္ဘဲရပ္နိန္ရဖို႔လိုလို.. တိုးလိုးတန္းလန္းနန္႔.. သူ႔ကိုရာေငးၾကည့္နိန္ကတ္ေတ..။

ေယမွာ .. ခမီးေလ့.. ေဒတစ္ေခါက္ခါ.. ရိွကိုေလ့တိုး.. လက္ကဓါးကိုေလ့ေျမာက္ယင္းနန္႔.. အသံကေလ့.. အယင္တစ္ေခါက္ကထက္က်ယ္ဗနာ.. "အားမနာလို႔က်ားကၽြာလာေ၀း " ဆိုစြာနန္႔.. အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေကာင္လျပာစိုင္ဗ်ာလ္.. ဓါးနန္႔အခြတ္ခံရလတ္ေမေၾကာက္လို႔.. သရုန္းဘရုန္း..ဆင္းျပီးကတ္ေတ.. အကၽြန္႔သူငယ္ခ်င္းက..အကၽြန္႔ထက္သတၱိဟိပံုေပၚေရ.. အိမ္ထက္ကခုန္ဆင္းခါကၽြတ္က်န္ခေရ..ဒေယာကိုေတာင္ ျပန္မေကာက္ဘဲ.. အကၽြန္႔ေနာက္က.. ထက္ၾကပ္မကြာလုိက္ပါလတ္ေတ.. ။

ေနာက္ကိုေတာင္လွည့္မၾကည့္ဘဲႏွစ္ေကာင္ဇကုန္ပ်ံကတ္စြာ.. ဇာကိုေရာက္လို႔ေရာက္မွန္းမသိ... ေတာစပ္ကိုေရာက္ပနာ ..လမ္းမြိန္႔ထြက္လခလို႔.. ထြက္ဖုိ႔အေပါက္ၾဟာလုိ႔မရလိုက္ကတ္ဗ်ာလ္ ..။ ၀မ္းဆာဆာနန္႔ ႏွစ္ေကာင္ အပင္တစ္ပင္ထက္ကိုတက္ပနာ တစ္ညဥ့္လံုးျခင္ကိုက္ခံလို႔အိပ္နိန္ရေရ..။

မိုးလင္းနီထြက္ခါမွ.. လမ္းစၾဟာဗနာ..ေတာစပ္ကိုထြက္က်မွ.. မိန္းစမ္းပနာ.. အကၽြန္ရို႔သူငယ္ခ်င္းရြာကိုၾဟာလို႔ရလခေရ ။
အကၽြန္ရို႔ေလ့..ခရီးေရာက္မဆိုက္.. ခမီးတိ..ကေကာင္းနားလည္းရခက္ေတအေၾကာင္း.. ထမင္းခ်က္ခါခ်က္ေကၽြးျပီးေက.. စားဖို႔ပ်င္မွာ.. ဓါးနန္႔ျငိဳးေၾကာင္းေျပာျပမွာ.. အကၽြန္႔သူငယ္ခ်င္းက.. တအံ့တၾသနန္႔ ျပန္မိန္းပါေရ..။
အကၽြန္ရို႔ေျပာစြာကိုနားေထာင္ျပီးမွာ.. ထိုေကာင္တဗ်င္းထိုင္ဟားစြာ.. ငါးမိနစ္ေလာက္ထိုင္ေစာင့္နိန္ရေရ.. သူရယ္စြာျပီးဖို႔ ။ ယျပီးခါမွ.. အကၽြန္က.. ဇာဖို႔လို႔ရယ္စြာေလေ၀း.. လို႔မိန္းေရမွာ.. ယင္းေကာင္ျပန္ေျပာေရစကားကိုၾကားရခါ.. အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေယာက္.. ကေကာင္းႏွေမ်ာတသျဖစ္လခကတ္ေတ.. ။သူေျပာစြာက..
" ဟားဟား.. မင္းရို႔တိက.. ခ်ေၾကာက္ပူက်နိန္ခီစြာကို.. သူကမင္းရို႔ကိုျငိဳးစြာမဟုတ္.. မင္းရို႔ကို..
အားမနာေက့.. စားကတ္ေ၀း... လို႔ေျပာစြာမွာ.. စကားေျပာမတတ္လုိ႔အသံုးအႏုန္းတိလြဲလခဗနာ.. အားမနာလို႔က်ားကၽြာလာကိုး ျဖစ္လခရစြာရာေ၀" လတ္.. ။ အဟိန္႔.. အကၽြန္ရို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုယ္၀မ္းေသ်ွကိုယ္ပြတ္လုိ႔.. ငိုမဲ့မဲ့နန္႔..

ကိုင္း...အကၽြန္မေျပာလား..ခမီးတိ.. စကားေျပာမတတ္စြာ.. တစ္ေယာက္ကိုေလ့.. ဒုကၡမပီးေကေလ့.. အကၽြန္ထမင္းတစ္ထပ္ငတ္ဖူးပါေရဆို.. ေတာက္.. ၾကက္သားဆီျပန္ေ၀.. ဟူး...

Written by: DO_OR_DIE

ကိုေက်ာ္ၾကီးအေၾကာင္း

အရြယ္ေရာက္လာလို႔..ေလာကလမ္းထဲမွာ လူေတာ္တိတြိလာရေက..ငါရို႔ရြာက ကိုေက်ာ္ၾကီးကိုစီအတြက္ေပၚေရ... ဟုတ္ေတ.. ေတာ္ေရ.. ဆိုစြာမွာ ကိုေက်ာ္ၾကီးကိုတစ္ေယာက္ေလ့မီဖို႔မထင္...
ပညာရီးကိုၾကည့္လိုက္ဖို႔ဆိုေက..ေလးတန္းေတာင္မွေအာင္ေရ.. ေအးေလ..ေတာ္စြာမေတာ္စြာကို အတန္းပညာတစ္ခုတည္းနန္႔..ၾကည့္လို႔ရစြာက မဟုတ္..ဟုတ္ပါမလား..ေအး..တစ္ခါက အရြက္မ်ားေက ေဖ့သာမ်ားေရဆိုျပီးေက ငါးရာတန္တစ္ရြက္နန္႔.. တစ္ရာတန္ႏွစ္ရြက္နန္႔ဖက္ဖူးစြာက လြဲျပီးေကေလ။
ကိုေက်ာ္ၾကီးစြာ ဥာဏ္ပညာမွာေလ့ ရြာကလူတိထက္ေကာင္းသာေရ.. သူ႔ဥာဏ္ပညာအတိမ္အနက္ကို တျခားစြာလားၾကည့္စရာမလို..။သူအလုပ္ ရြီးစြာကိုရာၾကည့္ ။ သူတစ္သက္လံုးေကာင္းစားဖို႔ အလုပ္တစ္ခု...လုပ္ဖို႔ဆိုျပီးေက.. ၇ ညဥ့္ နန္႔ ၇ ရက္တိတိ ညဥ့္ေတာင္ ျဖေျဖာင့္မအိပ္လားမသိ စိုင္းစားစြာ... ။ ယင္းရက္တိမွာ သူနန္႔တြိေရလူတိအအီးနိန္ဖို႔မရ.. တိြေရလူဟူသမ်ွကို သူရြီးခ်ယ္ဖို႔အလုပ္စြာ ဇာပိုင္အလားအလာေကာင္းရဖို႔.. ဇာပိုင္ ၀င္ငြီေကာင္းရဖို႔.. နန္႔ ပစအျမဳပ္ထြက္ေအာင္စီ ေျပာအားၾကီးလုိ႔.. ကိုေက်ာ္ၾကီးလာေရေ၀းဆိုေက.. ဒေယာမရ ထပိန္မရ ျပီးကတ္စြာ... ဟုတ္ေတေလ.. ကိုယ့္ထမင္းကိုစားပနာ အသူနားမဒိန္းက်င့္ ခံခ်င္ဖို႔လဲ...။ ယင္းပိုင္ ၇ ညဥ့္နန္႔ ၇ ရက္တိတိ ျပျပင္းထထန္စိုင္းစားျပီးမွ.. အရင္းအႏွီးအနည္းဆံုးနန္႔.. ၀င္ငြီေလ့မွန္ .. Popularေလ့အျဖစ္ဆံုး အလုပ္တစ္ခုကို ရြီးလိုက္ေတ...။ ဆိုက္ကားနင္းစားဖို႔လတ္...မွတ္လီ ။ ဟုတ္ေတေလ.. ရက္တြက္ခေသ်ွပိုင္ယွင္ကိုပီး က်န္စြာအားလံုးကိုယ့္ေဖ့သာ.. ေအခ်င့္ထက္ေကာင္းစြာဟိဖို႔သိမ့္လား..။ Popular ျဖစ္စြာမွာေလ့ေျပာမနိန္ေက့....မယံုေကလားၾကည့္ခီ..စစ္ေတြျမိဳ႔မွာ ဆိုက္ကားသမားတိ လိုက္သတ္လို႔မကုန္...ေပါအားၾကီးလို႔..။ လူၾကိဳက္မ်ားလို႔ရာ... ဆိုက္ကားနင္းေရလူမ်ားနိန္စြာမဟုတ္လား..။ သူေတာ္စြာအေၾကာင္းထားလိုက္ပါ.. အကၽြန္ေျပာခ်င္စြာ ယင္းခ်င့္မဟုတ္သိမ့္။
ယိုင္းေက်းေရဆိုစြာမွာေလ့ သူ႔ကိုတစ္ေယာက္ေလ့မီဖို႔.. မထင္...။ ဇာေလာက္ထိ ယိုင္ေက်းေရလဲ ဆိုေက... တရက္နိန္႔အရက္ဆိုင္ကအျပန္ ျခံအ၀င္၀မွာ ႏွပ်ဳိးခြံနင္းလို႔ ေလ်ွာ္လဲလခလို႔.. ယင္းနိန္ရာကမထဘဲ ေကာ္ဆဲစြာ မိုးလင္းလခေရ....မွတ္လီ။ ထားပါ..ယေကေလ့အကၽြန္ေျပာခ်င္စြာ ယင္းစြာမဟုတ္သိမ့္ ။ ဘာသာတရာနန္႔ပက္သတ္ေကေလ့ ကိုေက်ာ္ၾကီးကို အျပစ္တင္စရာၾဟာလို႔မရ... ရြာက၀ါဂ်ီးတိေတာင္သူ႔ကိုမီဖို႔မဟုတ္.. ရြာမွာတရားပြဲခ်တိုင္း သူမလားေရနိန္႔မဟိ ။ အကၽြန္ရို႔ရြာမွာ ယင္းခါဓမာရံုမဟိသိမ့္ေရအတြက္နန္႔.. တရားပြဲခ်ေက ဓမာရံုရန္ပံုေငြအတြက္ ရြာသားတိဘာ့က ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္စီ လွဴလုိ႔ရေအာင္ ေငြဖလားတိနန္႔ မ႑ပ္အ၀င္၀မွာစီ အလွဴခံအဖြဲ႔ထားပါေရ..။ အူး..ေျပာစရာလိုဖို႔လား..ကိုေက်ာ္ၾကီးရို႔က လွဴဖို႔စြာမွာ ရက္မပ်က္။ ယေကေလ့ တရားပြဲေနာက္ဆံုးနိန္႔မွာ ကိုေက်ာ္ၾကီးဇာပိုင္အလွဴဒါနျပဳလခေၾကာင္းကို ခလ၀က ေက်ညာသံကို တစ္ရြာလံုးၾကားလိုက္ကတ္ယင့္..။
" ကိုေက်ာ္ၾကီးရို႔ မိသားစုမွာေလ့ နိဗာန္အက်ဳိးေမ်ွာ္ကိုးျပီးေက တစ္ရာတန္ တစ္ရြက္ထည္႔ဗနာ တစ္ေထာင္တန္တစ္ရြက္ေကာက္ယူလခပါေရ " လတ္.. သာဓု သာဓု...။ အရာ...အသူေအေလာက္ ဘာသာတရားကိုင္းရိွဳင္းဖို႔လဲ ။ ထားပါယေကေလ့.. အကၽြန္ေျပာခ်င္စြာ ေအခ်င့္မဟုတ္သိမ့္.. အလုပ္ၾကိဳးစားေရနိန္ရာမွာေလ့ ကိုေက်ာ္ၾကီးကို မီွဖို႔လူေကာင္းရွရွား.. ၊ ကိုေက်ာ္ၾကီးဆုိက္ကားနင္းစြာ တရက္ေလ့ပ်က္ေတမျမင္.. မိုးလင္းေကဆိုက္ကားေသ်ွဆြဲလို႔ထြက္လခစြာဗ်ာလ္...။ တရက္နိန္႔ ကမ္းနားလမ္းက ဆိုက္ကား ဂိတ္မွာ ကိုေက်ာ္ၾကီးဆိုက္ကားေသ်ွဂိတ္ထိုးဗနာ လီခံနိန္ေရ..။ သူဆုိက္ကားထြက္ရဖို႔အလွည့္မွာ ၀ါဂ်ီးမတစ္ေယာက္ ဆုိက္ကားငွာဖို႔လာေရ... ။ ကိုေက်ာ္ၾကီးဆိုက္ကားကိုၾကည့္လိုက္ေက.. ဆိုက္ကားက ယင္းအတိုင္းလူဇာေရာက္လခေရမသိ..။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတိကေလ့..အဂုတနားကသိမ့္ ထိုင္လို႔ျမင္လိုက္ေတ ဇာေရာက္လခေလ..ဆိုဗနာ ဘဲဘီလိုက္ၾဟာလူ.. လိုက္ၾဟာ .. ဆိုက္ကားေအာက္ငံု႔ၾကည့္လူ..ငံု႔ၾကည့္နန္႔ ရေရာင္းသတ္လခေရ.. ဟုတ္ေတေလ.. အဂုတနားက သိမ့္ ဆုိက္ကားထက္မွာ သြားျဖဲလို႔ထိုင္နီစြာ တြိလိုက္ယင္းသားနန္႔ ဇာေရာက္လီရဖို႔လဲ ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုပိုင္ေလ့ၾဟာလို႔မရေက... လြားက်ိတ္လို႔ ရီထဲကို ဆင္းငုပ္ေတလူက ငုတ္နန္႔... ပပြက္ဆူလခဂတ္ေတ..။ေျပာလို႔ရစြာမဟုတ္ ပူေရဆိုပနာ.. ရီထဲဆင္းစိမ္ခ်င္စိမ္နီဖို႔ ေဒေကာင္က..။ ၀ါဂ်ီးမ ေစာင့္ရစြာ စိတ္ပ်က္ပါလတ္လို႔.. -၀ါဂ်ီးမကို ကိုေက်ာ္ၾကီးေနာက္က တန္းစီထားေရလူနန္႔ ထည့္ပီးလိုက္ကတ္ေတ..။ ယင္းဆုိက္ကားထြက္လခမွရာ.. အဂုတနားက ကိုယ္ေပ်ာက္ပိုင္ေပ်ာက္နီေရ ကိုေက်ာ္ၾကီး.. အနားက သ၀င္ပင္ထက္က သြားေသ်ွၾကဲလို႔ဆင္းပါလတ္ေတ.. ၀ါဂ်ီးမကိုနင္းလို႔ပို႔ရဖို႔စြာေၾကာက္လို႔ သ၀င္ပင္ထက္ကို တက္ပုန္းနိန္ေရဆို၀ါ... ယေလာက္ထိ ၾကိဳးစားေရ...။

Written by: DO_OR_DIE

ARAKAN NEW GENERATION © 2008. Design by :Yanku Templates Sponsored by: Tutorial87 Commentcute